مولوی از منظر امام خمینی

مولوی از منظر امام خمینی

هشتم مهر، روز بزرگداشت مولوی است. یکی از وجوه اشتراک امام خمینی و مولوی، در عرفان است. ازجمله راه های شناخت اندیشه های عرفانی هر عارفی نیز تطبیق اندیشه و آراء او با دیگر عارفان نامدار است. این که او...

شهید خطیب

شهید خطیب

شهید خطیب

سیدعبدالکریم هاشمی نژاد، زاده بهشهر و ساکن مشهد بود. وی پس از تحصیلات ابتدایی در 14 سالگی دروس حوزوی را حوزه علمیه آیه الله کوهستانی از علمای بزرگ مازندران آغاز کرد. سپس راهی قم شد و مدت چهارده سال از اساتید متعددی بهره برد.
شهید هاشمی نژاد مبارزه را از 15 خرداد 42 آغاز کرد و جزو اولین دستگیرشدگان بود. وی پس از سال 1342 تا 1357 پنج بار بازداشت و زندانی شد.

فرماندهانی سرباز

فرماندهانی سرباز

هفتم مهرماه سالروز شهادت پنج تن از فرماندهان ارشد نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران است، بزرگانی از امرای ارتش شاهنشاهی که به خدمت نظام اسلامی درآمده و بالاترین مراتب فرماندهی ارتش و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را برعهده داشته و همواره همچون سربازی فداکار در خدمت حضرت امام خمینی بودند. برترین شاخصه و ویژگی آنان را می توان این دانست که هرگز از اوامر حضرت امام(س) تخطی نکرده و تا پای جان بر سر پیمان خود ایستادند.

نگاهی به رابطۀ امام خمینی و آیت الله العظمی خویی

نگاهی به رابطۀ امام خمینی و آیت الله العظمی خویی

اشاره
هشتم صفر، مصادف است با رحلت آیت الله العظمی خویی، به همین مناسبت نگاهی می کنیم به روابط امام خمینی و این مرجع بزرگ شیعه.

زمزم احکام، جلسه چهاردهم: احکام تربت امام حسین(علیه السلام)

زمزم احکام، جلسه چهاردهم: احکام تربت امام حسین(علیه السلام)
حفظ حرمت تربت واجب است و نجس کردن آن حرام می باشد.
سجده بر تربت مستحب است و از سایر چیزهایی که سجده بر آن صحیح است بهتر می باشد.

برگی از دیوان امام

گر مرا ره به در پیر خرابات دهی
‏به سر و جان به سویش راه نوردم، نه به پا‏
‏‏سالها در صفِ ارباب عمائم بودم‏
‏‏تا به دلدار رسیدم، نکُنم باز خطا‏

کد مطلب: 3995 | تاریخ مطلب: 26/06/1399
  • تلگرام
  • Google+
  • Cloob
  • نسخه چاپی

بیست وششم شهریور

بیست وششم شهریور

ـ حکم اعزام آقای سید محمد جعفری ورامینی به خرم‏آباد (1358)

ـ سخنرانی در جمع خانواده‏های شهدا؛ وابستگی به غرب- تباهی جوانان (1358)

ـ سخنرانی در جمع خانواده شهدا و پرسنل کمیته؛ معجزه الهی- روحیه شهادت طلبی (1358)

ـ سخنرانی در جمع بانوان لنگرود؛ جدایی دین از سیاست- جامعیت اسلام (1358)

ـ سخنرانی در جمع طلاب حوزه علمیه؛ حل مشکلات- فساد رسانه‏های پهلوی (1358)

ـ حکم اعزام آقای سید محمد جعفری ورامینی به خرم‏آباد (1358)

«جناب مستطاب حجت الاسلام آقای حاج سید محمد جعفری ورامینی- دامت افاضاته‏

با توجه به سابقه و اطلاعاتی که جنابعالی نسبت به منطقه خرم‏آباد و لرستان دارید مقتضی است مسافرتی بدانجا نموده و از نزدیک به مشکلات کمیته و نیازمندیهای اهالی رسیدگی کنید، و با کمک علمای اعلام و افراد ذی صلاح در امنیت محل و در رفع مشکلات اقدام نمایید؛ و چنانچه برای رفع نیازمندیهای ایشان احتیاج بود، از طریق کمیته امداد تهران و احیاناً با تماس گرفتن با جناب نخست وزیر و سایر وزرا و مقامات مربوطه اقدام کنید. از خدای تعالی موفقیت جنابعالی را خواستارم.» (صحیفه امام، ج‏9، ص: 552)

 

ـ سخنرانی در جمع خانواده‏های شهدا؛ وابستگی به غرب- تباهی جوانان (1358)

«وقتی یک جامعه متحول شد از آن صورتی که در زمان طاغوت بود به یک صورت اسلامی، به یک صورت انسانی، این کارهایی که شما انجام می‏دهید انسانی است؛ اسلامی است. و از روی رضا و رغبت عمل می‏کنید؛ با اشتیاق عمل کنید این یک تحول روحی است، یک تحقق روحانی است، که باید ما امیدوار به او باشیم، و امیدوار هستیم. و امید است که آتیه بسیار روشنی را در ایران ببینیم؛ و شما ان شاء اللَّه بهترش را ببینید...

یک همچو طرحهایی بود، جوانها را ببرند در خارج نگذارند... همان طوری که از آخوند اینها می‏ترسند، از دانشگاهی هم می‏ترسند. این دو تا را می‏خواهند کنار بگذارند. ملت هم اگر این دو قدرت را نداشته باشد، نمی‏تواند جلو برود. و اینها با این دو قدرت مخالفند...

تربیت کنید این بچه‏ها را به تربیت انسانی، تربیت اسلامی که همان تربیت انسانی است. اگر این مملکت مسلمان بشود، تربیت تربیت اسلامی باشد، هیچ قدرتی نمی‏تواند مقابلش بایستد...

ما با صنعت خارجیها یا علم مربوط به صنعتشان مخالفیم، ابداً مخالف نیستیم...» (صحیفه امام، ج‏10، ص: 1 ـ 8)

 

ـ سخنرانی در جمع خانواده شهدا و پرسنل کمیته؛ معجزه الهی- روحیه شهادت طلبی (1358)

«من نمی‏دانم با چه بیانی از این جوانهایی که در طول این مدت فداکاری کردند تشکر کنم... من نمی‏توانم برای- خدمتگزاری- جوانی که برای خدمتگزاری به اسلام شب تا صبح، شب‌زنده‌داری می‏کند، در حال خطر واقع می‏شود، مجاهده می‏کند، ارزش برای این ما نمی‏توانیم حساب بکنیم که ارزش این چقدر است، اجرت این چقدر است، مگر غیر از خدا می‏تواند کسی به این اعمال پاداش بدهد؟...» (صحیفه امام، ج‏10، ص: 9 ـ 13)

 

ـ سخنرانی در جمع بانوان لنگرود؛ جدایی دین از سیاست- جامعیت اسلام (1358)

«آنچه که در این نهضت مطرح است این است که ما وضعیت نهضت را بفهمیم، و مقصود را، مقصد از جمهوری اسلامی را آگاهانه تعقیب کنیم...

حرف ما این است که نه روحانی تنها، همه قشرها باید در سیاست دخالت بکنند. سیاست یک ارثی نیست که مال دولت باشد، یا مال مجلس باشد، یا مال افراد خاصی باشد. سیاست معنایش همین وضع آن چیزهایی [است‏] که در یک کشوری می‏گذرد از حیث اداره آن کشور. همه اهالی این کشور در این معنا حق دارند. خانمها حق دارند در سیاست دخالت بکنند؛ تکلیفشان است. روحانیون هم حق دارند در سیاست دخالت بکنند، تکلیف آنهاست. دین اسلام یک دین سیاسی است. یک دینی است که همه چیزش سیاست است، حتی عبادتش...

مسجد مرکز تبلیغ است. در صدر اسلام از همین مسجدها جیْشها، ارتشها، راه می‏افتاده، مرکز تبلیغ احکام سیاسی اسلام بوده مسجد. هر وقت یک گرفتاری پیدا می‏شد، صدا می‏کردند که «الصَّلاةُ بالجَماعَة»، اجتماع می‏کردند؛ آن گرفتاری را طرح می‏کردند، این صحبتها را می‏کردند. مسجد، مرکز اجتماع سیاسی است. و...

اسلام یک چیزی نیست که برای یک طرف، قضیه را فکر کرده باشد. اسلام در همه اطراف قضایا حکم دارد. تمام قضایای مربوط به دنیا، مربوط به سیاست، مربوط به اجتماع، مربوط به اقتصاد، تمام قضایای مربوط به آن طرف قضیه که اهل دنیا از آن بی‏اطلاعند. ادیان توحیدی آمده‏اند برای اینکه هر دو طرف قضیه را نگاه بکنند و طرح بدهند. نسبت به هر دو طرف قضیه آنها حکم دارند، طرح دارند. این طور نیست که یا این طرف را، و از آن طرف غافل باشند...» (صحیفه امام، ج‏10، ص: 14 ـ 20)

 

ـ سخنرانی در جمع طلاب حوزه علمیه؛ حل مشکلات- فساد رسانه‏های پهلوی (1358)

«باید کوشش کرد، اگر کوشش نکنیم که هیچ وقت درست نمی‏شود. اما شما بدانید با تمام کوششی که بخواهد بشود هم یک چیزی که فاسد بارش آورده‏اند بزودی نمی‏شود اصلاح کرد. شما متوقع نباشید که تا این دیوار شکسته شد، پشت دیوار بهشت برین باشد...

حالا تکلیف من و شما چیست؟ اولش شاید خودمان. آقا! الآن تمام چشمها دوخته است به اینکه یک اشکالی به شما بکنند و یک اشکالی به روحانیت بکنند و صدایش را درآورند. همه چشمها دوخته شده به این. می‏خواهند زمین بزنند شما را!...

اول کار این است که ما خودمان را تهذیب کنیم؛ به طوری که ما وقتی که اسم خودمان را «روحانی» گذاشتیم؛ الهی باشیم، روحانی باشیم. عرضه بکنیم خودمان را به دنیا، بگوییم که ما اشخاصی هستیم که روحانی هستیم و مربی جامعه هستیم. اگر از مربی جامعه خدای نخواسته یکوقت- یک چیز خلاف دیدند خوب، چه خواهد شد؟ این خواهد شد که خدای نخواسته اگر زیاد شد، خوب روحانیت شکست می‏خورد...» (صحیفه امام، ج‏10، ص: 21 ـ 23)

. انتهای پیام /*
 

برنامه ها و فعالیتها


منشورات دفتر قم

-----------------------------------

آموزش مجازی

-----------------------------------

آموزش حضوری

-----------------------------------

امور فرهنگی و مناسبت ها

-----------------------------------

کتابخانه تخصصی امام خمینی(س)

-----------------------------------

خاطرات امام و انقلاب

-----------------------------------

همایشها و نشستهای علمی

-----------------------------------

-----------------------------------

پاسخ به پرسشهای شرعی

-----------------------------------

امور پایان نامه ها

-----------------------------------

دانشنامه امام خمینی (س)

-----------------------------------

مدرسه تخصصی فقه امام خمینی (س)

-----------------------------------


در اسلام شخص حکومت نمی کند، ولو پیامبر اسلام باشد!

«در اسلام آن چیزی که حکومت می‏کند یک چیز است، و آن قانون الهی. پیغمبر اکرم هم به همان عمل می‏کرده است؛ خلفای او هم به همان عمل می‏کردند؛ حالا هم ما موظّفیم که به همان عمل کنیم. قانون حکومت می‏کند. شخص هیچ حکومتی ندارد. آن شخص و لو رسول خدا باشد، و لو خلیفه رسول خدا باشد، شخص مطرح نیست در اسلام.» امام خمینی