خاطره ای از آیت الله رحمت

هنگامی که امام به مسجد تشریف می‌آوردند چون قبلاً طلاب و مردم می‌آمدند و کفش‌هایشان را جلوی ایوان مسجد بیرون می‌آوردند امام وقتی که وارد مسجد می‌شدند یک نگاهی می‌کردند به سرتاسر جلوی ایوان اگر جایی خالی بود تشریف می‌بردند و همان­جا کفش‌هایشان را بیرون می‌آوردند ولی اگر جا نبود پشت این کفش‌هایی که جمع شده بود کفش‌شان را بیرون می‌آوردند و بعد با سر انگشت پایشان وسط آن کفش‌ها پایشان را روی زمین می‌گذاشتند و داخل ایوان می‌آمدند برای اینکه مبادا پایشان روی کفش‌های مردم قرار  گیرد و بدین وسیله در مال دیگران تصرف بدون اجازه شود. که این امر نهایت دقت امام را نسبت به اموال و حقوق دیگران می‌رساند.

حجت الاسلام والمسلمین احمد رحمت (تا مرز عصمت، ص33)