کد مطلب: 5299 | تاریخ مطلب: 14/02/1404
  • تلگرام
  • Google+
  • Cloob
  • نسخه چاپی

اسرار ملکوت: شرح دعاء السحر

اسرار ملکوت: شرح دعاء السحر

کتاب «شرح دعاء السحر» اولین کتابی است که امام خمینی در بیست و هفت سالگی موفق به نوشتن آن شده است. این کتاب عرفانی که نود و شش سال پیش نوشته شده، در طول قریب به یک قرن، تنها دو ترجمه از آن صورت گرفته است؛ نخست ترجمه مرحوم آیت الله سید احمد فهری زنجانی و آن دیگر ترجمه جناب حجت الاسلام و المسلمین حسین مستوفی.

خلاصه کتاب «اسرار ملکوت»

کتاب «شرح دعاء السحر» اولین کتابی است که امام خمینی در بیست و هفت سالگی موفق به نوشتن آن شده است. این کتاب عرفانی که نود و شش سال پیش نوشته شده، در طول قریب به یک قرن، تنها دو ترجمه از آن صورت گرفته است؛ نخست ترجمه مرحوم آیت الله سید احمد فهری زنجانی و آن دیگر ترجمه جناب حجت الاسلام و المسلمین حسین مستوفی.

اما شرح این اثر عرفانی فاخر کار انجام نشده‌ای بود که فاضل ارجمند حجت الاسلام والمسلمین باقر صاحبی موفق به آن شده و با شرح و بسط مبسوط مباحث و عناصر و عناوین عرفانی این کتاب را در دسترس علاقه‌مندان معارف ولوی مباحث عرفانی قرار داده است.

نام شرح شرح دعاء سحر استاد صاحبی «اسرار ملکوت» است و شارح محقق «شرح و تبیین کتاب شرح دعای سحر امام خمینی(س)» را عنوان توضیحی «اسرار ملکوت» قرار داده است.

این اثر که در دو جلد تنظیم شده پیرو نظم و ساختار کتاب شرح دعاء سحر امام خمینی که بخش‌ها و فصل‌های کتاب ایشان به تناسب و تعداد فقره‌های دعاء شریف سحر است، و فراز‌های آن بدین قرار است:

البهاء، الجمال و الجلال، العظمة، النور، الرحمة، الکلمات، الکمال، الأسماء، العزّة، المشیئة، القدرة، العلم، القول، المسائل، الشرف، السلطان، الملک، العلو، المن، الآیات، الشأن والجبروت، الإجابة.

شارح ارجمند در بعضی از این فرازها و ذیل عناوین مربوطه بحث‌های مفصلی انجام داده است.

 

. انتهای پیام /*
 

زمزم احکام، ربا و اقسام آن

حرمت ربا با آیات قرآن و سنت رسول خدا (ص) و احادیث اهل بیت علیهم السلام و اجماع فقها ثابت گشته و از گناهان بزرگ محسوب می شود ،
ربا یا ربای معاملی است و یا ربای قرضی و ربا در معامله عبارت است از مبادله دو کالای مثل هم با دریافت اضافی.

بگذارید این کفریات به گوش همه برسد!

بگذارید این کفریات به گوش همه برسد!
حضرت امام هنگام تفسیر سورۀ حمد، در نقل خاطره ای از استاد عرفانش آیت الله شاه آبادی، می فرماید: «مرحوم آقای شاه آبادی- رحمه اللَّه - برای عده ای از کاسب ها [که‏] می آمدند آنجا، مسائل را همان طوری که برای همه می گفت، برای آنها هم می گفت. من به ایشان عرض کردم: «آخر این ها [که سنخیتی ندارند!]» گفت: «بگذار این کفریات به گوششان بخورد!» خوب، ما یک چنین اشخاصی داشتیم؛ حالا به سلیقه من درست در نمی آید که نمی شود گفت که این ها اشتباهات است.» (تفسیر سوره حمد، ص 190)