کد مطلب: 5436 | تاریخ مطلب: 27/03/1405
  • تلگرام
  • Google+
  • Cloob
  • نسخه چاپی

چکیده سخنرانی حجت الاسلام والمسلمین باقر صاحبی در مراسم رونمایی کتاب «انوار حکمت»

چکیده سخنرانی حجت الاسلام والمسلمین باقر صاحبی در مراسم رونمایی کتاب «انوار حکمت»

استاد صاحبی تأکید کرد که آثار امام خمینی به ویژه در حوزه عرفان و فلسفه، بسیار عمیق و فراتر از ظرفیت درک بسیاری از مخاطبان امروز است و به نوعی برای نسل های آینده نوشته شده اند.

او با اشاره به دیدگاه امام درباره عرفان عملی گفت که امام، تصوف حقیقی را راهی برای انتقال معارف از سطح عقل به قلب می‌دانستند و معتقد بودند این مسیر را تنها «صوفی راستین» می‌تواند طی کند. به گفته وی، امام جایگاه ویژه‌ای برای عرفان و تصوف قائل بودند، اما تاکنون عرفان عملی ایشان به‌درستی معرفی نشده است.

صاحبی همچنین به کتاب «فوائد الرضویه» اثر قاضی سعید قمی و تعلیقات امام بر آن اشاره کرد و گفت امام ضمن نقد علمی برخی دیدگاه‌های فلسفی و اخباری‌گرایانه قاضی سعید، از عرفان ابن‌عربی و حکمت صدرایی دفاع کرده‌اند.

وی چهار اقدام مهم و نوآورانه امام را برشمرد:
۱. تألیف کتاب مستقل در عرفان نظری («مصباح الهدایه»)
۲. تألیف کتاب مستقل در عرفان عملی («سرّ الصلاة»)
۳. ارائه تفسیر تأویلی و سلوکی از معارف دینی
۴. نگارش تعلیقات بر «فوائد الرضویه» برای تبیین و دفاع از مبانی عرفانی و فلسفی

استاد صاحبی در پایان کتاب «انوار حکمت» را شرحی بر تعلیقات امام دانست و ابراز امیدواری کرد که پژوهشگران دیگر نیز به تبیین عمیق‌تر اندیشه‌های عرفانی و فلسفی امام بپردازند.

جهت دریافت صوت و متن کامل سخنرانی به کانال ایتا امام دلها بپیوندید.

@emamdelhaqom
https://eitaa.com/emamdelhaqom

. انتهای پیام /*
 

زمزم احکام، ربا و اقسام آن

حرمت ربا با آیات قرآن و سنت رسول خدا (ص) و احادیث اهل بیت علیهم السلام و اجماع فقها ثابت گشته و از گناهان بزرگ محسوب می شود ،
ربا یا ربای معاملی است و یا ربای قرضی و ربا در معامله عبارت است از مبادله دو کالای مثل هم با دریافت اضافی.

با اعمال قدرت مردم را پایین تر ندانید!

«حکومت ها خودشان را جدا ندانند از مردم. رؤسا این طور نباشد که بروند هر کس در هر جایی یک ریاستی داشت بخواهد اعمال قدرت بکند؛ اعمال ریاست بکند؛ مردم را پایینتر بداند؛ با مردم رفتاری بکند که رفتار یک مثلًا زورمند خیلی کذا است با دیگران. این اسباب این می‏شود که مردم از آن جدا بشوند.» (صحیفه امام، ج‏8، ص: 233)