کد مطلب: 4865 | تاریخ مطلب: 26/10/1401
  • تلگرام
  • Google+
  • Cloob
  • نسخه چاپی

برگزاری نشست در شب میلاد با سعادت حضرت فاطمه الزهرا(س) و حضرت امام خمینی در جامعه الزهرا(س)

برگزاری نشست در شب میلاد با سعادت حضرت فاطمه الزهرا(س) و حضرت امام خمینی در جامعه الزهرا(س)

همزمان با میلاد با سعادت حضرت فاطمه الزهرا(س) و حضرت امام خمینی نشست مشترک موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س) قم و جامعه الزهرا(س) با موضوع جایگاه زن در اندیشه امام خمینی در جامعه الزهرا(س) روز پنج شنبه 22/10/1401 برگزار گردید در این مراسم حجت الاسلام والمسلمین آقای محمود لطیفی معاونت اسبق پژوهش جامعه الزهرا و از اساتید دوره های تخصصی و کوتاه مدت اندیشه های امام خمینی به تبیین جایگاه زن و خانواده در اندیشه امام خمینی(س) پرداخت و در قسمتی از بیانات شان با ذکر مقدمه ای فرمودند:

برگزاری نشست در شب میلاد با سعادت حضرت فاطمه الزهرا(س) و حضرت امام خمینی در جامعه الزهرا(س)

 

همزمان با میلاد با سعادت حضرت فاطمه الزهرا(س) و حضرت امام خمینی نشست مشترک موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س) قم و جامعه الزهرا(س) با موضوع جایگاه زن در اندیشه امام خمینی در جامعه الزهرا(س) روز پنج شنبه 22/10/1401 برگزار گردید در این مراسم حجت الاسلام والمسلمین آقای محمود لطیفی معاونت اسبق پژوهش جامعه الزهرا و از اساتید دوره های تخصصی و کوتاه مدت اندیشه های امام خمینی به تبیین جایگاه زن و خانواده در اندیشه امام خمینی(س) پرداخت و در قسمتی از بیانات شان با ذکر مقدمه ای فرمودند:

 برای آگاهی از مقام و منزلت زن در دیدگاه حضرت امام اشاره به چند نکته ضروری است:

1- اصولاً در فرهنگ اسلامی چه در بعد عقل نظری و معارف اعتقادی و چه در بعد عقل عملی و تکالیف شرعی و چه در قوا و ملکات اخلاقی، تقابل و دوگانگی بین زن و مرد وجود ندارد ونگاه دوگانه به این دو نیمه نوع بشر یک نگاه جاهلانه و تحمیلی است. نه در علم و دانش بین این دو مرزی گذاشته شده و نه در سیر و سلوک و تربیت روحی دوگانگی در کار است و نه در عمل به تکالیف حقوقی برای آن دو مرزی نهاده شده است. هیچ خردمندی توزیع وظایف بین معلمان یک مدرسه یا کشاورزان یک مزرعه را دلیل تفاوت ارزشی آنان نمی‌داند.

2 - در بررسی موضوعات مرتبط باید نخست قواعد اصولی را از تبصره‏ها باز شناخت و رخصت‏ها را از عزیمت‏ها جدا نمود. خلط بین اصل و فرع و قاعده و استثناء، منشاء بسیاری از قضاوت‌های سطحی و غیر عادلانه می‏گردد.

3 -  اساساً وضع قوانین محدود کننده یا توسعه دهنده در فرهنگ اسلام با دیگر مکاتب فرق دارد. در اسلام وضع قانون برای کمال شی‏ء و هدایت و رشد او و حفظ حریم و حق او و برای پاسخ به نیاز‌های فطری او است. در صورتی که قوانین محدودکننده در مکاتب بشری سلب حق است نه اعطای حق. دخالت در حریم است نه حفظ حریم. چه اینکه قوانین توسعه دهنده نیز دراسلام تنها به معنای قبول حق و پذیرش آن نیست بلکه میدانی برای شکوفایی و رشد و امتحان و ابتلاء است. 

4 - از احمقانه‏‌ترین و اسف‌بارترین موضوعات، ارزیابی تواناییهای زن با معیارهای مشخص شده در حیطة مردان است. گویا زن همواره طفیلی است و باید با معیارهای مردانه سنجیده شود و تنها هنگامی ارزشمند است که شبیه مرد و منطبق با شاخص‏های او باشد. در صورتی که زن نیز انسانی است مستقل و شاخص‏ها و توانایی‏های ویژه خود را دارد.

5 - و سخن آخر اینکه حضرت امام به تبع شریعت اسلام زن را چونان مرد، فردی مسئول و مکلف به همه احکام می‏داند که در اسلام برای انسان مقرر شده است و چنانچه استثنایی بدلیل جنسیت یا امتنان و یا رخصت ادعا شود نیاز به دلیل دارد. و در هر حال شارع مقدس جانب زن را بیشتر رعایت کرده است زیرا زن را آفریننده و مربی موجودی می‌داند که مشمول کرامت الهی است.

 اکنون با توجه به این نکات به بخشی از دیدگاههای حضرت امام در مورد مقام و شخصیت و حقوق زن اشاره می نمایم.

مقام زن در اسلام

آنقدری که اسلام به زن خدمت کرده، خدا می داند به مرد خدمت نکرده؛... اسلام به زن خدمتی کرده است که در تاریخ همچو سابقه ای ندارد. (صحیفه امام، ج4، ص427-428)

اسلام به شما[زنان] آنقدر احترام قائل است که برای مردها‏‎ ‎‏نیست. اسلام شما را می خواهد نجات بدهد؛ اسلام شما را می خواهد از این مَلْعَبه ای که‏‎ ‎‏اینها می خواهند شما را ملعبه قرار بدهند نجات بدهد؛ اسلام می خواهد شما را یک انسان‏‎ ‎‏کامل تربیت کند.‏( صحیفه امام، ج 6، ص 358)

زن مظهر تحقق آمال بشر است. زن پرورش دِه زنان و مردان ارجمند است. از دامن‏‎ ‎‏زن مرد به معراج می رود. دامن زن محل تربیت بزرگ زنان و بزرگ مردان است. (صحیفه امام، ج 6، ص 341)

 قرآن کریم انسان ساز است، و زنها نیز‏‎ ‎‏انسان ساز. وظیفۀ زنها انسان سازی است. اگر زنهای انسان ساز از ملتها گرفته بشود، ملتها به‏‎ ‎‏شکست و انحطاط مبدل خواهند شد، (صحیفه امام، ج 6، ص 300)

فعالیت‏های علمی، سیاسی، اجتماعی زنان

 بحمدالله امروز آن بندهایی که به عقاید ما بسته شده بود رها شد. امروز تمام‏‎ ‎‏قشرهای ملت مشغول تربیت و تعلیم هستند. بانوان مشغول هستند. الآن بانوان جزو طلاب‏‎ ‎‏علوم دینیه در قم و در جای دیگر هستند، و خودشان در هر جا هستند مشغول تربیت و‏‎ ‎‏تعلیم هستند، و این یک امری است که در این انقلاب تحقق پیدا کرد. آن وقت همچو‏‎ ‎‏محصور کرده بودند که برای بانوان هیچ حق قائل نبودند که حتی در یک مجمع ده نفری‏‎ ‎‏وارد بشوند و مسئله علمی بگویند یا مسئله عقیدتی بگویند. امروز اینها می توانند با‏‎ ‎‏همۀ حفظ جهات اسلام در همه جای کشور تبلیغات بکنند، بلکه در خارج از کشور هم. (صحیفه امام، ج 18، ص 104)

 حضرت امام در حکم هیئت مؤسس جامعة الزهراء فرمودند: علوم مطلقاً خصوصاً علوم اسلامی اختصاصی به قشری دون قشری ندارد و بانوان در طول انقلاب ثابت نمودند که همدوش مردان می‏توانند خدمتهای ارزشمندی به اسلام و مردم نمایند و در تعلیم وتربیت جامعه پیشتاز باشند. (صحیفه امام، ج 19، ص 17)

و همچنین در پیام به زائران بیت الله الحرام فرمودند: « خواهران و برادران عزیز در هر کشوری که هستید از حیثیت اسلامی و ملی خود دفاع کنید و بی پروا در مقابل دشمنان خود یعنی امریکا و صهیونیسم بین المللی و ابرقدرت‏های شرق و غرب بدون هیچ ملاحظه‏ای، از ملت‏ها و کشورهای اسلامی دفاع کنید و مظالم دشمنان اسلام را برملا کنید.»(صحیفه امام، ج 10، ص 159)

 خانواده

حضرت امام تقریبا بدون استثناء در همه مواردی که مخاطبانش بانوان بوده‌اند به جایگاه خانواده و مادری و مقام ویژه آن و اینکه این نقش بالاترین و مهم‏ترین مسئولیت آنان است تذکر داده‏اند. چه به صراحت و چه در ضمن سخنان بر این نکته تأکید نموده‏اند که:« این مادر که بچه در دامن او بزرگ می شود بزرگترین مسئولیت را دارد؛ و‏‎ ‎‏شریفترین شغل را دارد: شغل بچه داری. شریفترین شغل در عالم بزرگ کردن یک بچه‏‎ ‎‏است، و تحویل دادن یک انسان است به جامعه.( صحیفه امام، ج 7، ص 464)

حضرت امام حتی آنجا که بر نقش اجتماعی بانوان تأکید می‏ورزد آن نقش را در عرض جایگاه مادری و خانوادگی قرار نمی‏دهد تا در مقام رقابت با کاستن از نقش مادری به جایگاه اجتماعی آنان توجه نموده باشد. اساساً حضرت امام به تبع دین مقدس اسلام نقش مادری و زنانه را بخش مهمی از نقش اجتماعی آنان و بلکه جایگاه واقعی آنان در اجتماع می‏داند و دوگانگی و تقابل این دو نقش را یک انحراف می‏شمرد. از این رو هدف رژیم پهلوی از دعوت زنان برای بیرون آمدن از خانه و سبک شماری نقش مادری را - که از سوی استعمارگران دیکته شده بود - اقدامی در جهت حضور بانوان در صحنه اجتماع و یافتن نقش اجتماعی نمی‏شمرد بلکه آن را حرکتی برای: 1 - آلوده نمودن جامعه برای فساد اخلاقی. 2 - محروم نمودن کودکان و نسل آینده مملکت از تربیت صحیح انسانی می‏داند وگرنه آن مادری که دست فرزندش را می‏گیرد و به عنوان یک حق اجتماعی و یک وظیفه دینی همدوش مردان در صحنه‏های دفاع از حق خود و جامعه و اینده فرزندانش حاضر می‏شود، او نقشی برتر از مردها دارد زیرا هم خودش به فعالیت اجتماعی روی آورده و هم به دلیل اینکه زن در فرهنگ اسلام کانون مهر ومودت و جاذبه است باعث ترغیب و تشویق مردان نیز می‏گردد و حضرت امام در بسیاری از موارد بر این نکته تأکید می‏نماید که »در این انقلاب اسلامی نقش شما بانوان ازنقش مردها بالاتر بوده است.

پیشنهادها و خواسته‏ ها

برخی از خواسته‏ های حضرت امام از جامعه زنان در فرازهای ذیل برجسته است:

« از جوانان، دختران و پسران می‏خواهم که استقلال و آزادی و ارزش‏های انسانی را ولو با تحمل زحمت و رنج، فدای تجملات و عشرت‏ها و بی‏بندوباری‏ها و حضور در مراکز فحشاء که از طرف غرب و عمّال بی‏وطن به شما عرضه می‏شود نکنند.» (صحیفه امام، ج 21 ص 417)

« بانوان محترم ایران ثابت‏‎ ‎‏کردند که دستخوش این طور توطئه ها نشده اند و نمی شوند و ثابت کردند که در دژ‏‎ ‎‏محکم عفت و عصمت هستند و جوانان صحیح و نیرومند و دختران عفیف و متعهد به‏‎ ‎‏این کشور تسلیم خواهند کرد و هیچ گاه در آن راههایی که قدرتهای بزرگ برای تباه‏‎ ‎‏کردن این کشور پیش پای آنها گذاشته بود، نخواهند رفت.‏ » (صحیفه امام، ج 14 ص 356)

این است که باید با نگاهی تازه و از منظر انقلاب اسلامی و اسلام ناب محمدی(صل الله علیه وآله) به تمامی معارف اسلامی واز جمله مباحث زنان نظر افکند.

. انتهای پیام /*
 

زمزم احکام، ربا و اقسام آن

حرمت ربا با آیات قرآن و سنت رسول خدا (ص) و احادیث اهل بیت علیهم السلام و اجماع فقها ثابت گشته و از گناهان بزرگ محسوب می شود ،
ربا یا ربای معاملی است و یا ربای قرضی و ربا در معامله عبارت است از مبادله دو کالای مثل هم با دریافت اضافی.

عید غدیر

«امروز که روز عید غدیر است و از بزرگترین اعیاد مذهبی است، این عید، عیدی است که مال مستضعفان است، عید محرومان است، عید مظلومان جهان است، عیدی است که خدای تبارک و تعالی به وسیله رسول اکرم - صلی الله علیه و آله و سلم- برای اجرای مقاصد الهی و ادامه تبلیغات و ادامه راه انبیا، حضرت امیر - سلام الله علیه - را منصوب فرمودند.» (صحیفه امام؛ ج 19، ص 63)