کد مطلب: 3898 | تاریخ مطلب: 21/05/1399
  • تلگرام
  • Google+
  • Cloob
  • نسخه چاپی

بیست ویکم مرداد

بیست ویکم مرداد

ـ نامه به آقای محمدتقی مروارید؛ واگذاری زمین در شاه‏آباد غرب (1343)

ـ نامه به آقای سید محمدرضا سعیدی؛ اعلام وصول نامه ارسالی (1347)

ـ سخنرانی در جمع نمایندگان کشورهای اسلامی؛ ترسیمی از چهره نظام اسلامی ایران (1359)

ـ سخنرانی در جمع نمایندگان مجلس شورای اسلامی؛ حل مشکلات با تفاهم (1359)

ـ نامه به آقای محمدتقی مروارید؛ واگذاری زمین در شاه‏آباد غرب (1343)

«بسمه تعالی‏

خدمت جناب مستطاب عماد الاعلام و ثقة الاسلام آقای آقا شیخ محمد تقی مروارید- دامت افاضاته‏

به عرض می‏رساند، مرقومه شریفه که حاکی از صحت مزاج شریف و حاوی تفقد آن جناب بود، موجب تشکر گردید. راجع به واگذاری زمین در شاه‏آباد غرب به فرقه معلومه که مرقوم فرموده بودید موجب تأثر گردید. امید است ان‌شاءاللَّه با اتحاد کلمه و تشریک مساعی آقایان علمای اعلام- دامت برکاتهم- و مروجین شریعت مقدسه اسلام رفع گرفتاریها بشود. و در تحت توجهات حضرت ولی عصر- عجل اللَّه تعالی فرجه الشریف- ایادی دشمنان دین را قطع نماییم. از خدای متعال موفقیت مسلمین و عظمت اسلام را مسألت دارم. و السلام علیکم و رحمة اللَّه و برکاته.» (صحیفه امام، ج‏1، ص: 364)

 

ـ نامه به آقای سید محمدرضا سعیدی؛ اعلام وصول نامه ارسالی (1347)

«خدمت جناب مستطاب سید الاعلام و ثقة الاسلام آقای سعیدی- دامت افاضاته‏

گمان می‏کنم از جنابعالی یک مکتوب واصل شده باشد که جواب نداده‏ام. از قراری که آقای منتظری مرقوم داشته‏اند، فرمودید چند نامه فرستادم که جواب نرسیده است، در هر صورت سلامت و توفیق جنابعالی را خواستار است. اگر قصوری در مکاتبات می‏شود، ان شاء اللَّه تعالی در علاقه به امثال جنابعالی- ایدکم اللَّه تعالی- قصوری نیست. امید است خداوند تعالی هر چه بیشتر به امثال جنابعالی توفیق خدمت بدهد. از جنابعالی امید دعای خیر برای حُسن عاقبت دارم. و السلام علیکم و رحمة اللَّه.» (صحیفه امام، ج‏2، ص: 193)

 

ـ سخنرانی در جمع نمایندگان کشورهای اسلامی؛ ترسیمی از چهره نظام اسلامی ایران (1359)

«تمام دولتهای اسلامی با ملتها با هم باشند و همه با هم، هم صدا و همه با هم، هم مقصد و اسلام را در همه جا زنده کنند و همه ممالک اسلامی متحد شوند تا اینکه دست ابرقدرتها را از ممالک خودشان قطع کنند...

من بعضی از ویژگیهای این انقلاب را به شما آقایان و به کسانی که می‏شنوند کلام من را عرض می‏کنم...

شما به من بگویید که در کجای ممالک اسلامی و غیر اسلامی، این طور است که رئیس جمهور از همین مردم و در دامن همین مردم باشد و هر روز و در ماه مبارک، هر شب برود توی جمعیتهای متفرق و مردم را ارشاد کند، بدون اینکه خوفی در دلش باشد...

در کجا شما سراغ دارید که رئیس دیوان عالی کشور یک عالِمی باشد که برود مردم را هدایت کند و مردم هم از او هدایت بشوند؟ و همین طور دادستان کل کشور و همین طور وزیر کشور و همین طور سایر ارگانی که هستند...

مبادی خوف در کار نیست، همه پشتیبان هستند، همه برادر هستند.

در کجا سراغ دارید که مجلس شورایِ آنجا مثل مجلس شورای اسلامی ما باشد...

در کجا شما سراغ دارید که ارتشش این طور ملّی و در بین مردم باشد که وقتی ارتش در بین مردم برود یا ژاندارمری برود یا سپاه پاسداران برود، گل بر او نثار کنند و...

ما علاوه بر اینکه گرفتار امریکا هستیم و گرفتار شوروی هستیم، گرفتار بعض اشخاصی [هستیم‏] که دعوی اسلام می‏کنند؛ بعضیها که در رأس روحانیتِ بعضی ممالک واقع هستند، گرفتار آنها هم هستیم. آنها هم ما را تکفیر می‏کنند، آنها هم کلمات ما را تعبیر می‏کنند و دنبالش تکفیر می‏کنند. اینها اگر چنانچه واقعاً خطاکار هستند، خوب است که مطالعه کنند، بفهمند دارند چه می‏گویند و به نفع کی کار می‏کنند...» (صحیفه امام، ج‏13، ص: 93)

 

ـ سخنرانی در جمع نمایندگان مجلس شورای اسلامی؛ حل مشکلات با تفاهم (1359)

«این چهره مجلس اسلامی ماست و اگر از صدر مشروطه- الّا شاید دوره اول- تا قبل از این مجلس ملاحظه کنید، اینجا جای آن وکلا نبود؛ وکلایی که از طبقه اشراف و از طبقه ثروتمند و مرفّه، و حاضر نبودند در یک مجلس چند تایشان با هم جمع بشوند و حاضر نبودند در یک مجلس این طور مسجدی بنشینند و هر کدام در کاخهای بلند- الّا بعضیها که آنها هم از سنخ شما بودند- زندگی می‏کردند. امکان نداشت که یک مواجهه‏ای بین منِ طلبه با آن تیپهای اشرافی و اعیانی و دارای کذا و کذا اتفاق بیفتد...

این چهره‏ها، چهره‏هایی است که مال ملت است، و امروز ملت راه پیدا کرده است به مجلس و دیروز، در گذشته، ملت هیچ خبری از مجلس نداشت و هیچ عملی نمی‏توانست انجام بدهد. این موجب شکر است در درگاه خدا. همه تشکر کنیم از یک همچو نعمتی که نصیب ما شده است...

اهل معرفت می‏گویند که هر چیزی که در بهشت و در جهنم ظهور پیدا می‏کند سابقه ندارد، از خود آدم است...

ما می‏توانیم خودمان را در این عالم راجع به این محکی که از دو تا آیه شریفه استفاده می‏شود، بشناسیم که آیا اهل نار هستیم یا اهل بهشت. اگر کارهایمان روی خصام باشد- دشمنی- [اهل نار هستیم.]...

لازم نیست که انسان وقتی که در یک مطلبی مخالف یک کس دیگری است، دشمن او هم باشد. همه مسلمان، همه مؤمن، همه اهل این کشور و همه مصلحت این کشور را می‏خواهید و ما و شما هم مصلحت اسلام را می‏خواهیم و هم مصلحت این اشخاصی که در دار الاسلام زندگی می‏کنند و تحت لوای اسلام هستند، از نمایندگانی که سایر اقلیتها هستند و مصالح آنها [را می‏خواهیم‏]. اسلام اقتضای این را می‏کند که مصالح همه در نظر گرفته بشود و علی السواء هم در نظر گرفته بشود. همه اهل این مملکت هستند، حق دارند در این مملکت و شما هم وکلای این مملکت هستید و می‏خواهید خدمت بکنید. هر یکی‏تان وکیل همه هستید و هر یکی‏تان باید مصالح همه مملکت را در نظر بگیرید...

وقتی بنا شد همه با هم به حسب عقاید، یکی هستند، همه می‏خواهند خدمت بکنند، همه می‏خواهند که این مملکت را به پیش ببرند، همه می‏خواهند که این جرثومه‏های فسادی که در مملکت هست قطع بکنند، همه یک راه می‏خواهند بروند. این دیگر تخاصمی در کار نیست و نخواهد بود...

هیچ خوفی ما از ابرقدرتها نداریم. در عین حالی که دستمان از همه آن سلاحهای آدمکش کذا کوتاه است، لکن ایمانمان ما را وادار می‏کند که نترسیم، خوف نداشته باشیم. و یک ملتی وقتی یک مطلبی را همه با هم خواستند، نمی‏شود تحمیلشان کرد...

وقتی مقابل با ملت می‏شوند، نمی‏توانند کاری بکنند...» (صحیفه امام، ج‏13، ص: 99 ـ 107)

. انتهای پیام /*
 

برنامه ها و فعالیتها


منشورات دفتر قم

-----------------------------------

آموزش مجازی

-----------------------------------

آموزش حضوری

-----------------------------------

امور فرهنگی و مناسبت ها

-----------------------------------

کتابخانه تخصصی امام خمینی(س)

-----------------------------------

خاطرات امام و انقلاب

-----------------------------------

همایشها و نشستهای علمی

-----------------------------------

-----------------------------------

پاسخ به پرسشهای شرعی

-----------------------------------

امور پایان نامه ها

-----------------------------------

دانشنامه امام خمینی (س)

-----------------------------------

مدرسه تخصصی فقه امام خمینی (س)

-----------------------------------


حکومتی که موافق میل و رأی مردم نباشد، نمی خواهیم!

حکومتی که موافق میل و رأی مردم نباشد، نمی خواهیم!
«ما می‏خواهیم یک حکومت الهی باشد موافق میل مردم، رأی مردم، و موافق حکم خدا. آن چیزی که موافق با اراده خداست موافق میل مردم هم هست.»
(صحیفه امام، ج‏ 4، ص 461)