کد مطلب: 3572 | تاریخ مطلب: 03/01/1399
  • تلگرام
  • Google+
  • Cloob
  • نسخه چاپی

سوم فروردین

سوم فروردین

ـ نامه سرگشاده به آیت الله بروجردی؛ استفسار درباره تشکیل مجلس مؤسسان (1328)

ـ بیانات در جمع روحانیون و طلّاب قم؛ حمله به مدرسه فیضیه (1342)

ـ نامه به آقای سید احمد خمینی؛ تأکید بر احتیاط در کارها، درس و تهذیب و توجه بیشتر به آقای پسندیده (1351)

سوم فروردین

 ـ نامه سرگشاده به آیت‌الله بروجردی؛ استفسار درباره تشکیل مجلس مؤسسان (1328)

در پی شایعه موافقت آیت‌الله العظمی بروجردی با تشکیل مجلس مؤسسان، امام خمینی همراه با چند تن از علمای دیگر نامه‌ای خطاب به ایشان نوشته و نظر خواستند:

«محضر مقدس حضرت مستطاب آیت‌اللَّه العظمی آقای حاجی آقا حسین طباطبایی‏

بروجردی- متع اللَّه المسلمین بطول بقائه‏

چون منتشر است که راجع به تشکیل مجلس مؤسسان بین حضرت مستطاب‌عالی و بعض اولیای امور مذاکراتی شده و بالنتیجه با تشکیل مجلس مؤسسان موافقت فرموده‏اید، نظر به اینکه تشکیل مجلس مؤسسان مؤثر در مقدرات آینده کشور و مصالح دینی و ملی و اجتماعی است، به علاوه حدود اختیارات نمایندگان و نتایجی که ممکن است این اقدام داشته باشد معلوم نیست، مستدعی است حقیقت این انتشار را برای روشن شدن تکلیف شرعی اعلام فرمایید.

روح اللَّه خرم‏آبادی‏ [کمالوند]، مرتضی حائری، سید محمد یزدی‏ [محقق داماد]، روح‌اللَّه الموسوی [خمینی]‏، محمدرضا موسوی گلپایگانی. 22 جمادی الاولی 1368»


ـ آقای بروجردی در پاسخ چنین مرقوم فرمودند: «بسم اللَّه الرحمن الرحیم- اولًا، از علمای اعلام انتظار می‏رود مواقعی که این قسم انتشارات مخالف واقع می‏شوند خودشان دفاع کنند. البته علاقه‏مندی حقیر به حفظ دیانت و مصالح مملکت بر همه مشهود است و نهایت مقتضی نیست که هر اقدامی گوشزد عامه شود. ثانیاً، موقعی که فرمان همایونی صادر شد، برای اینکه مبادا تغییراتی در مواد مربوط به امور دینیه داده شود به وسیله اشخاصی به اعلیحضرت همایونی تذکراتی مکرراً دادم با آنکه اخیراً جناب آقای وزیر کشور و آقای رفیع از طرف اعلیحضرت ابلاغ نمودند که نه تنها در مواد مربوطه به دیانت تصرفی نخواهد شد بلکه در تحکیم و تشیید آن اهتمام خواهد شد، مع ذلک در تمام مجالسی که در اطراف این قضیه مذاکره می‏شده که در بعض آن مجالس، عده‏ای از علمای اعلام حضور داشتند، کلمه‏ای که دلالت یا اشعار به موافقت در این موضوع داشته باشد از حقیر صادر نشده، چگونه ممکن است در چنین امر مهمی اظهار نظر نمایم، با آنکه اطراف آن روشن نیست. حسین الطباطبایی». (صحیفه امام، ج‏1، ص: 26)

 

ـ بیانات در جمع روحانیون و طلّاب قم؛ حمله به مدرسه فیضیه (1342)

در روز دوم فروردین 42 که مأموران رژیم شاه به مدرسه فیضیه حمله کردند، امام خمینی در جمع شماری از روحانیون، طلاب و اهالی قم فرمود:

«مردم لازم است از مدرسه فیضیه دیدن نمایند و جنایات غیر انسانی دستگاه حاکمه را از نزدیک ببینند و نیز به بیمارستان‌ها سرکشی کنند و از روحانیان مجروح و مصدوم عیادت به عمل آورند تا دریابند که دستگاه حاکمه با روحانیت چه کرده است!» (صحیفه امام، ج‏1، ص: 167)

 

ـ نامه به آقای سید احمد خمینی؛ تأکید بر احتیاط در کارها، درس و تهذیب و توجه بیشتر به آقای پسندیده (1351)

«احمد عزیزم، ان شاء اللَّه تعالی سلامت باشید. ماها بحمد اللَّه تعالی سلامت هستیم. از اینکه حضرت آقای اخوی‏ [پسندیده] با تنهایی می‏گذرانند نگران هستم؛ نگذارید به ایشان بد بگذرد. نمی‏دانم قضیه منزل‏[1] برای محرّم و صفر است یا امری حادث شده است. در نوشته‏های خود احتیاط کنید و امضا نکنید و شما مشغول تحصیل و تهذیب نفْس باشید و دخالت در امری نکنید.[2] خدمت حضرت حجت الاسلام و المسلمین آقای اخوی سلام برسانید. به دخترها و مخدره اهل بیت سلام برسانید. و السلام علیکم.

خانم مهمان دارند و نمی‏رسند چیزی بنویسند. بحمد اللَّه تعالی سالم هستند و همین طور سایرین. پاکت جوف‏[3] را به وسیله مطمئنی زود برسانید.» (صحیفه امام، ج‏2، ص: 426)



[1] - ساواک بارها منزل حضرت امام را در قم محاصره می‏کرد و ماهها و هفته‏ها از تردد افراد جلوگیری می‏کردند، ایشان سؤال کرده‏اند که آیا بعد از ماه محرّم و صفر تردد آزاد می‏شود یا خیر؟ زیرا تنها این جانب و دو نفر کارگر به نامهای مشهدی رضا و میرزا ناد علی می‏توانستیم تردد کنیم.

[2] - امام برای اینکه اگر محتوای نامه لو رفت مسئله‏ای برای من به وجود نیاید، این موضوع را برای رد گم کردن می‏نوشتند و این مطلب بین من و ایشان دائماً تکرار می‏شد؛ من هم مرتباً برای ایشان می‏نوشتم که در کاری دخالت ندارم. مثلًا در همین نامه ایشان نوشته‏اند:« احتیاط کرده و نامه را امضا نکنید» که این با« دخالت نکن» در نامه‏های قبل و بعدی به هیچ وجه نمی‏سازد.

[3] - اکثر قریب به اتفاق این نامه‏ها مسائل مربوط به مبارزه بوده است. بنده و سایرین اجازه نسخه‏برداری و فتوکپی از این نامه‏ها را نداشتیم؛ چون حرام بود که در پاکتها را باز کنیم؛ و متأسفانه گیرنده‏های این نامه‏ها اکثراً آنها را محو می‏کردند و یکی از با ارزش ترین اسناد مبارزه درباره دوره پانزده ساله تبعید حضرت امام و کار مخفی ایشان بر روی علمای مبارز و مردم انقلابی ضد رژیم شاه از بین رفته است.

. انتهای پیام /*
 

برنامه ها و فعالیتها


منشورات دفتر قم

-----------------------------------

آموزش مجازی

-----------------------------------

آموزش حضوری

-----------------------------------

امور فرهنگی و مناسبت ها

-----------------------------------

کتابخانه تخصصی امام خمینی(س)

-----------------------------------

خاطرات امام و انقلاب

-----------------------------------

همایشها و نشستهای علمی

-----------------------------------

-----------------------------------

پاسخ به پرسشهای شرعی

-----------------------------------

امور پایان نامه ها

-----------------------------------

دانشنامه امام خمینی (س)

-----------------------------------

مدرسه تخصصی فقه امام خمینی (س)

-----------------------------------


اختلاف و دوگانگی همچون موریانه است که...

اختلاف و دوگانگی همچون موریانه است که...

«رمز پیروزی ما وحدت کلمه بوده است. اکنون با کمال خضوع می خواهم تا از اختلافات دست برداشته و برای فردای خود فکر اساسی کنید، و از هر گونه اختلاف بپرهیزید که چون موریانه خوب و بد را نابود می کند.»
(صحیفه امام، ج‏6، ص: 194)