در هشتمین بازخوانی خاطرات امام خمینی(س)، حجتالاسلام سید هادی موسوی تأکید کرد که دو ویژگی اصلی امام، تعبد (پایبندی عمیق به عبادت و دین) و تعقل (اندیشه و تدبیر) بود.
او با اشاره به دوران تبعید امام در نجف گفت که انتقال ایشان از ترکیه به نجف با هدف منزوی کردن و دور کردن ایشان از مبارزات سیاسی انجام شد. در آن زمان فضای حوزه نجف به دلیل تجربه مشروطه، نسبت به فعالیت سیاسی روحانیون بسیار منفی بود و ورود به سیاست را جایز نمیدانستند.
موسوی توضیح داد که امام با آغاز درسهای فقهی خود در مسجد شیخ انصاری، جایگاه علمی خویش را در حوزه نجف تثبیت کردند و سپس به تدریج مباحث جهاد اکبر (مبارزه با نفس) و ولایت فقیه و حکومت اسلامی را مطرح کردند. این مباحث زمینهساز تحول فکری حوزه و تقویت جریان انقلابی شد.
وی همچنین از حمایت مردمی و زائران ایرانی از امام، تلاش یاران ایشان برای انتشار تصاویر، پیامها و کتاب «حکومت اسلامی»، و فشارهای ساواک و حزب بعث عراق برای محدود کردن فعالیتهای امام سخن گفت.
استاد موسوی به ماجرای خروج امام از عراق نیز اشاره کرد و گفت که وقتی مقامات بعثی از امام خواستند مبارزه را کنار بگذارد و در عراق بماند، ایشان نپذیرفت و تأکید کرد که حتی اگر همه کشورها درهای خود را ببندند، از مبارزه دست نخواهد کشید.
در پایان، او بار دیگر بر نظم عبادی امام، اهتمام ویژه ایشان به نماز و زیارت، و نقش مهمشان در سوق دادن حوزه نجف به سمت اندیشه انقلاب اسلامی تأکید کرد.