11. ‏نسبت دروغ به خدا و پیامبران و امامان (1)

11. ‏نسبت دروغ به خدا و پیامبران و امامان (1):
یکی از مبطلات روزه نسبت دروغ دادن به خدا و پیامبر و ائمه معصومین علیهم السلام است و بنابر احتیلط واجب کفاره جمع بر او واجب میشود.

کد : 3666 | تاریخ : 23 اردیبهشت 1399

1. حکم نسبت دروغ و کفاره آن

م 1. دروغ گفتن و قسم دروغ خوردن اگرچه از گناهان کبیره است، ولی روزه را باطل نمیکند.

م 2. اگر روزه‏ دار به خدا و پیامبر اکرم و جانشینان آن حضرت، و نیز بنابر احتیاط واجب حضرت زهرا و سایر پیامبران و جانشینان آنان، عمداً نسبت دروغ بدهد؛ روزه او باطل میشود؛ هر چند فوراً بگوید دروغ گفتم یا توبه کند. (رساله، م 1596)

م 3. در مورد دروغ بستن به خدا و پیامبر، فرقی بین گفتاری، نوشتاری، اشاره ، نثر و شعر نیست. (ر.ک: رساله، م 1596)

م 4. اگر روزه‏ دار دروغی را به خدا و پیغمبر  صلی الله علیه و آله و سلم نسبت دهد، کفاره جمع بنابر احتیاط، بر او واجب میشود. (رساله، م 1666)

2. نقل خبر از شخص یا کتاب

حالت اول: نمیداند راست است یا دروغ

اگر بدون ذکر منبع بگوید، روزه‏ اش باطل نمی‏شود؛ ولی احتیاط آن است که از کتاب یا از کسی که آن خبر را گفته، نقل نماید. (ر.ک: رساله، م 1597)

حالت دوم: میداند دروغ است

م 1. اگر خودش عمداً به خدا و پیغمبر و جانشینان او نسبت دهد، روزه‏ اش باطل میشود.

م 2.  ولی اگر آن دروغ را از قول کسی که آن‏را ساخته است نقل کند، اشکال ندارد. (رساله، م 1600)

 

انتهای پیام /*